No way out (μονόλογος)

Απαλό φως στη σκηνή. Ένα δωμάτιο χωρίς σημασία. Ένα δωμάτιο όπως το φαντάζεται ο καθένας σας.  Ένα παράθυρο στο βάθος δείχνει μια πόλη. Όποια πόλη εσείς θέλετε, αρκεί να έχει θάλασσα κοντά. Εγώ θα προτιμούσα ένα κολάζ πόλεων : Τη πλατεία του Μεταξουργείου , κάποιο στενό κοντά στη  Νάπολη , ένα βουνό στο βάθος σκοτεινό, μια διάσημη άσπρη γέφυρα και  κανάλια ίσως από κάποια επαρχία της Ολλανδίας.

Πάντως θα ακούγεται η θάλασσα. Είναι αδύνατο να εξελισσόταν  αυτή η σκηνή εάν δεν ήταν η θάλασσα εκεί κοντά…

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ καπνίζει νευρικά και φορά καρό σακάκι. Απαίσιο καρό  σακάκι. Κατά τα άλλα δεν ενδιαφέρει το παρουσιαστικό και το ύφος του.

Α, ξέχασα ! Μυρίζει όμορφα. Μυρίζει τόσο όμορφα, που μόλις ανοίγει αθόρυβα η αυλαία, η μυρωδιά του πλημμυρίζει  την αίθουσα και τις αισθήσεις. Κρατά στα χέρια του ένα σενάριο.

Η ΗΘΟΠΟΙΟΣ φοράει μαύρα. Θα μπορούσε να φοράει μαύρα δερμάτινα ή μία μαύρη τουαλέτα ή μια μαύρη ρόμπα ή μόνο μαύρα εσώρουχα. Φοράει όμως κι ένα δαχτυλίδι με κόκκινη πέτρα, άρα ανατρέπεται το μαύρο. Είναι λαμπερή και διαβάζει κι αυτή ένα σενάριο χωρίς τίτλο. Το ίδιο με αυτό που διαβάζει ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ.

Πόρτα αριστερά, πόρτα δεξιά. Εκείνος όρθιος κοντά στην αριστερή πόρτα. Αυτές οι δύο πόρτες είναι έντονα χρωματισμένες. Κι αυτές όποιο χρώμα προτιμάτε, αρκεί να είναι έντονο. Προσβλητικό. Πορτοκαλί. Σμαραγδί. Ρουμπινί με πράσινα πόμολα…

Οι πόρτες είναι μισάνοιχτες κι από πίσω τους φυσικά δεν υπάρχει τίποτε.

Εκείνη κάθεται στο πάτωμα και μελετάει. Εκείνος όρθιος κρατά στα χέρια το σενάριο. Κάτι σκέφτεται. Δεν μελετάει   Σιωπή.


Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Δεν υπάρχει λύση. Φεύγω !

Εκείνη γυρνά το κεφάλι προς το μέρος του. Έκπληξη. Τί λέει τώρα ; Το σώμα της βγαίνει ανεπαίσθητα από την αδράνεια και κινείται ελαφρά αριστερά (προς το μέρος του)

Τί είπε ;  Τα μάτια του έγιναν γυάλινα  και πάγωσαν, τα μάτια των ανθρώπων παγώνουν έτσι ξαφνικά, εκεί που δεν το περιμένεις, εντάξει, αλλά αυτό πια… Μια ριπή ανέμου μπαίνει στο δωμάτιο . Παράλογο, αφού οι μισάνοιχτες πόρτες δεν κουνιούνται . Μια ριπή ανέμου που την κάνει ν’ ανατριχιάσει, εντάξει, το ήξερε, υπάρχει κι άλλη στη ζωή του, αλλά είπε δεν είναι σοβαρό, – πώς μπορούσε νάναι πιο σοβαρό ό,τι άλλο εκτός απ’ αυτήν ; – όμως, τα μάτια του πάγωσαν σα κρύσταλλα, σα τα ψεύτικα μάτια των αγαλμάτων που δεν χαμογελάνε, χριστέ μου τί είπε ; τί ατάκα ήταν αυτή που δεν έγραφε το σενάριό του ; Να δεις που  κάνει λάθος, να δεις που δεν σοβαρολογεί, πάντα είχε ένα περίεργο δικό του χιούμορ, αλλά γιατί κοντά στη πόρτα ; γιατί αυτά τα μάτια κρύσταλλα; Μήπως… Δεν είναι δυνατόν να μην την αγαπούσε. Αυτό ήταν δεδομένο. Αυτό ήταν η βάση για ό,τι έκανε, κι έκανε πολλά,  αλλά τί σημασία είχε αφού τον αγαπούσε; Αχ ναι, πρέπει νάταν αυτή η άλλη, αυτή που στο τηλέφωνο μιλούσε χωρίς σταματημό, αυτή η λαϊκή γυναίκα με το τεράστιο στήθος που ανεβοκατέβαινε χωρίς λόγο, αλλά δεν της είχε δώσει σημασία… Μια ζωή ολόκληρη τούχε αφιερώσει –πώς ήταν δυνατόν;- μια ζωή από μέρες και νύχτες και ώρες και σκέψεις και πράξεις…

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ πετά το σενάριο στο πάτωμα. Τα χέρια της ΗΘΟΠΟΙΟΥ κινούνται αυτόματα προς αυτά τα σκόρπια χαρτιά. Τώρα σκόρπια χαρτιά, πριν ήταν ένας ρόλος ήταν ο συνδετικός κρίκος και λίγο πιο πριν ήταν νηνεμία, ήταν έρωτας, ήταν η τέλεια σχέση –αχ αυτή η γυναίκα- .

Δεν την είχε υποτιμήσει αλλά σιγά μην τη σκεφτόταν. Με τόσες δουλειές, τόσες αφιερώσεις τόσα καθήκοντα κοντά του …Κοιμόντουσαν στα καλύτερα ξενοδοχεία και ξυπνούσαν στριμωγμένοι σ’ ένα αυτοκίνητο σε πάρκιν με –12 βαθμούς. «Μόνο εσύ ξέρεις όλη τη ζωή μου» πώς ήταν λοιπόν δυνατό να σκεφτεί μια άλλη γυναίκα; Εντάξει, ήταν άντρας, αλλά τί σχέση έχει; Κι αυτή ήταν γυναίκα  Ήταν η γυναίκα που έδιωχνε τους άντρες, αν είναι ποτέ δυνατόν να είσαι μαζί του και να μην διώχνεις τους άλλους άντρες… τους ενοχλητικούς άλλους άντρες…  Άλλα κι οι φίλες της δεν πήγαιναν πίσω στα κακά λόγια γι αυτόν. Όλοι τον έβλεπαν να φεύγει κι αυτή τον έβλεπε μόνο μέσα της, το είδωλό της ,η αρσενική πλευρά της στο παλκοσένικο…

Τέλος πάντων, αυτή στο πάτωμα, αυτός στη πόρτα.

«Φεύγω. Δε θα με ξαναδείς ποτέ…»

Μια ατάκα που δεν γράφει το σενάριο. Κι ο σκηνοθέτης λείπει. Πώς γίνεται να λείπει πάντα όταν τον έχεις ανάγκη; Τί ρόλο παίζει τέλος πάντων ; Γιατί να θέλει τα λεφτά, τη δόξα, όταν τον έχεις τόση ανάγκη κι αυτός να είναι απών…. Ο ηθοποιός να λέει δικές του ατάκες κι ο σκηνοθέτης να λείπει…

Ας παίξει τουλάχιστον εκείνη σωστά… Ας τον επαναφέρει στη τάξη… Τώρα είναι πρόβα, κι αν της το κάνει αυτό στη παράσταση ;

Η ΗΘΟΠΟΙΟΣ παίρνει ανάσα. Φέρνει το χέρι στο στόμα σαν αντίδραση έκπληξης. Φέρνει τις αναμνήσεις στη ψυχή. Η μυρωδιά του σώματος –του λαιμού του κυρίως- της χαλούν τη σωστή ανάσα. Θα βρει το δρόμο του ρόλου της. Μπορεί ! Έχει ανεβάσει τόσα έργα, έχει παίξει τόσο θέατρο, κανείς δεν ξέρει τί θα πει ν’ αγαπάς και να παίζεις θέατρο, αν δεν το ζήσει… Αυτή η γυναίκα ! Αυτή η γυναίκα που υποτιμούσε, που έλεγε φλύαρη και με τεράστια βυζιά –θεέ μου ! του άρεσαν τόσο τα τεράστια βυζιά ; Σ’ αυτή τη κοινωνία αυτό λοιπόν μετράει ; Εκείνη τον αγάπησε όταν είδε λίγο ένα μικρό συνεφάκι στεναχώριας στα μάτια του, κείνη τη μέρα κόντεψε να τρελαθεί  μέχρι να διώξει εκείνο το ενοχλητικό συνεφάκι… Κι από τότε έγινε ο φρουρός, ο φύλακας άγγελος του ήλιου του, ποτέ να μη τον πειράξει κανείς και τίποτε…

Κι όμως ! Η άλλη ήταν μια γυναίκα φλύαρη με μεγάλα βυζιά !

Σκόρπια χαρτιά στο πάτωμα κι αυτός ο ασυνείδητος σκηνοθέτης να λείπει.

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ανοίγει την εξώπορτα. (εκείνη, αριστερά). Η ΗΘΟΠΟΙΟΣ στο πάτωμα.

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Δεν υπάρχει λύση σου λέω… Φεύγω.

Η ΗΘΟΠΟΙΟΣ (τόσο γρήγορα, με τόση απόγνωση που σχεδόν τον διακόπτει)

Αστειεύεσαι;

Το βαρύ κλείσιμο της πόρτας, σαν απάντηση.Εκείνη γυρνά το κεφάλι προς το παράθυρο, σαν αντίδραση. Και τότε πέφτει το σκοτάδι για να φανεί η άσπρη γραμμή εντονότερα.

Αυλαία. Βροχή (ενώ δεν έβρεχε)

Αντώνης Παπαδόπουλος 2003

(Το κείμενο έχει κατοχυρωθεί και συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «No way out» που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2010

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s