Το χρώμα κόκκινο

Ένα τραγούδι για τη Νίκαια και τους πρόσφυγες, απόσπασμα από το πολυθέαμα του Αντώνη Παπαδόπουλου «1923» που παρουσιάστηκε στο Κηποθέατρο Νίκαιας το καλοκαίρι του 2013 από την Ένωση Μαγνησίας Μικράς Ασίας.
Στο πολυθέαμα συμμετείχαν καλλιτέχνες από το Ιωνικό Θέατρο, τη θεατρική Ομάδα Έφεσος, τη χοροθεατρική Ομάδα Φως, το Θεατρικό Σπουδαστήρι Δήμου Κορυδαλλού, την τέως θεατρική Ομάδα ΚΑΠΗ Κορυδαλλού και οι Παίδες Εν Εφέσω.
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΚΟΚΚΙΝΟ
Αυτό το χρώμα τ’ αγαπώ -το κόκκινο σαν αίμα-
Με κόκκινο ξεκίνησε και κείνη η πυρκαγιά.
Αφήσαμε τα σπίτια μας. Μας δώσαν ένα στρέμμα.
«Να φτιάξετε» μας είπανε «σ’ αυτό τη Κοκκινιά»
Τα χάρτινα σπιτάκια μας τα έδερνε η μπόρα,
μα εγώ ασβέστη έριξα, φύτεψα γιασεμιά.
Κι η μάνα μου που γέρασε μου έλεγε «Προχώρα
και σπείρε για ν’ ανθίσουνε στη πόλη μας παιδιά».
Του Εικοσιδυό τον Αύγουστο εκεί στην Ιωνία,
κανένας δεν φαντάστηκε μέσ’ στη Καταστροφή
πως σαν ξημέρωνε γι αυτούς το μαύρο το Εικοσιτρία
σαν πρόσφυγες θα γύρναγαν στην ίδια τους τη γη.

Στίχοι Αντώνης Παπαδόπουλος
Μουσική Γιώργος Κομνάς
Ερμηνεύει η Βάσω Κόνιαρη.

Advertisement

Δημοσιεύτηκε από τον ionikotheatro

Ο διαδικτυακός τόπος του παλαιότερου θίασου της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: