Συμβουλευτική πρόταση για τον πολυχώρο «ΓΚΑΡΑΖ»

ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΩΡΟΥ «ΓΚΑΡΑΖ»

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ «ΓΚΑΡΑΖ»

Το υπόγειο του Πνευματικού Κέντρου Κορυδαλλού, χρησιμοποιήθηκε ως γκαράζ και αποθηκευτικός χώρος από τότε που χτίστηκε το κτίριο.  Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, οι θεατρικές Ομάδες του Δήμου έκαναν πρόβα στο Σινέ Παράδεισος που είχε ακόμη την παλαιά του μορφή. Με το ξεκίνημα των έργων ανακατασκευής του κινηματογράφου, το Ιωνικό Θέατρο και το Θεατρικό Σπουδαστήρι Κορυδαλλού μετέφεραν τις πρόβες στο υπόγειο γκαράζ, ενώ η Ομάδα του Γρηγόρη Αναστασιάδη παρέμεινε στο Σινέ Παράδεισος που πια ήταν γιαπί. Άθλιες συνθήκες και στους δύο χώρους, αφού το γκαράζ ήταν γεμάτο σκουπίδια, σπασμένα σκηνικά (και επικίνδυνα), αυτοκίνητα, μηχανές κλπ.  Με την συνεργάτιδα μου Τερέζα Λουϊζου – Κατσουρίνη, στις αρχές του 2000 καθαρίσαμε το μέσα χώρο (εκεί που τώρα βρίσκεται η σκηνή) από τα σπασμένα έπιπλα μιας εντοιχισμένης…κουζίνας που κάποιος είχε πετάξει. Όλοι μαζί καθαρίσαμε το χώρο, ο πατέρας μου έβαλε φωτισμό, και ένας καλός φίλος μου έφτιαξε με ξυλεία αγορασμένη από εμάς, ένα πρόχειρο διαχωριστικό, όπου χώριζε το χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας από το χώρο των σκουπιδιών.  Ο φίλος του θιάσου, πολιτικός μηχανικός Αργύρης Ταμπάκης, σχεδίασε τότε κάποιες ιδέες του για την αξιοποίηση του χώρου, ιδέες τις οποίες εγώ ο ίδιος κατέθεσα στους τότε υπεύθυνους και αγνοώ τη τύχη τους.

Επιτέλους το 2008 το Γκαράζ πήρε τη σημερινή του μορφή, έγινε ένας τόπος λειτουργικός, χρήσιμος τόσο στις θεατρικές όσο και στις μουσικές ομάδες του Δήμου. Η πρώτη παράσταση έγινε από το Ιωνικό Θέατρο, η «Οντισιόν», ένα έργο μου γραμμένο ειδικά για αυτόν το χώρο.

Από τότε δυστυχώς έως σήμερα,  ο χώρος «μυρίζει» εγκατάλειψη και μαρασμό. Δύο τρεις παρεμβάσεις με ελάχιστο κόστος και μερικές ιδέες μου για τον τόσο σημαντικό αυτό χώρο, ακολουθούν.  Μια μικρή ξενάγηση

Η ΕΙΣΟΔΟΣ

DSCF5661

Όμορφη αισθητικά πινακίδα, επιλογή της Λαμπρινής Μάνου.  Το πάνελ αριστερά, είναι μια πρόχειρη κατασκευή που έβαλα εγώ, προκειμένου να διαφημίζονται τα έργα που παίζονται στο Γκαράζ και να φιλοξενούνται τα banners.

Η «ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ» ΕΙΣΟΔΟΣ»

DSCF5649

Εδώ υπάρχει το πρώτο πρόβλημα.  Όταν η είσοδος του θεάτρου είναι ανοιχτή, τα νερά της βροχής, το κρύο και ο θόρυβος της λεωφόρου δημιουργούν προβλήματα. Μια απλή κατασκευή γυάλινης συρταρωτής πόρτας ακριβώς πίσω από το ρείθρο, θα εξοικονομούσε ενέργεια από το αιρ κοντίσιον, θα μείωνε σημαντικά το θόρυβο και θα έδινε στο χώρο ακόμα μια σπουδαιότητα, αφού μπροστά από αυτήν θα μπορούσε να τοποθετηθεί ταμείο ή stand για διαφημιστικά φυλλάδια.

Επίσης ακόμα ένα μεγάλο πρόβλημα που βλέπουμε στη φωτογραφία είναι

ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ

a1

Τα graffitis είναι ημιτελή,  ασαφή, αγχωτικά για ένα κλειστό υπόγειο χώρο κι επίσης απαγορεύουν την οποιαδήποτε άλλη χρήση των μεγάλων τοίχων, όπως εκθέσεις ή παρουσίαση φωτογραφιών της παράστασης ή άλλων καλλιτεχνικών γεγονότων. Ένα απαλό χρώμα ενιαίο θα βοηθούσε τόσο στην αισθητική του χώρου όσο και στην ευκολία κάποιας ενοικίασης για έκθεση

ΤΟ ΦΟΥΑΓΙΕ

Καταπληκτικός χώρος με βιομηχανικό design πάλι ιδέα της Λαμπρινής Μάνου.  Όμως !

DSCF5652

Μοιάζει όμως να μην έχει τελειώσει ! Το μπαρ είναι ημιτελές, δεν υπάρχει ψυγείο, οι καρέκλες και τα τραπέζια που είχαν αγοραστεί αποκλειστικά για το χώρο αυτό, έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται ή να σπάνε

DSCF5667

(από τη πρώτη φουρνιά καρεκλών όπως αυτή της φωτογραφίας δεν έμεινε ΚΑΜΙΑ σώα),  ενώ το μπέρδεμα με καρέκλες ό,τι νάναι, δημιουργεί ένα απαράδεκτο αποτέλεσμα :

DSCF5664

Στο χώρο του φουαγιέ πρέπει να κατασκευαστεί τουαλέτα που ΛΕΙΠΕΙ από το Γκαράζ ! Μια τουαλέτα θα λύσει το πρόβλημα του να παραμένουν 5 όροφοι ανοιχτοί και αναμμένοι επειδή υπάρχει παράσταση στο υπόγειο, με εξοικονόμηση ρεύματος και επίσης θα ανεξαρτητοποιήσει το Γκαράζ από το Πνευματικό Κέντρο, αφού τώρα, λόγω της ελλείψεώς της, όλο το κτίριο παραμένει πάντα ανοιχτό.

Ο χώρος που προτίνω για τουαλέτες :

DSCF5653Τέλος, με ένα στοιχειώδη εξοπλισμό, το μπαρ θα μπορούσε να λειτουργεί (με δημοπρασία) ως μπαρ θεάτρου και βεβαιώνω πως θα ήταν και κερδοφόρο για όποιον το αναλάμβανε και θα αποκτούσε η πόλη ένα στέκι καλλιτεχνών!

DSCF5659

και περνάμε τέλος στο ΘΕΑΤΡΟ

2 μεγάλα προβλήματα :  Καρέκλες άβολες , σπασμένες και πάντα λίγες !

DSCF5656

Δεν μιλώ για τα τραπεζάκια που έχουν μειωθεί δραματικά, ενώ η πρώτη ιδέα ήταν ο χώρος να είναι bar theater.

To ουσιαστικό κόστος που πρέπει να αντιμετωπιστεί, είναι η αγορά προβολέων ΣΩΣΤΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΧΩΡΟ ! Οι προβολείς που αγοράστηκαν για το Γκαράζ, έγιναν χωρίς καμμιά έρευνα και αγοράστηκαν για άγνωστους λόγους τεράστιοι προβολείς για έναν υπερβολικά χαμηλοτάβανο χώρο με αποτέλεσμα οι ηθοποιοί είτε να «καίγονται» είτε να χτυπάνε τα κεφάλια τους σε αυτούς !!!!

DSCF5657

Συνοψίζοντας : Μία τουαλέτα, μια γυάλινη πόρτα, δέκα σωστοί προβολείς  μόνιμες καρέκλες με τραπεζάκια και ένα άσπρισμα κι αυτός ο χώρος θα δώσει το 100% της θετικής του ενέργειας, που εισπράττουμε όσοι ζούμε ουσιαστικά σ’ αυτόν : Το Θεατρικό Εργαστήρι του Τάκη Λιατζιβίρη, το Ιωνικό Θέατρο κι όσοι καλλιτέχνες και μη, τον χρησιμοποιούν.

Αντώνης Παπαδόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s