Ο μονόλογος του ταχυδρόμου

Bloody beach

Απόσπασμα από το Θεατρικό έργο για τη Μικρασία «Μας χωρίζει μια θάλασσα»

…Ο Ταχυδρόμος  πλησιάζει τη Σμαράγδα, που κάθεται ακόμα στο τραπέζι.

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Δουλειά μου είναι να κουβαλάω γράμματα… Πέρα δώθε σ’ αυτή τη θάλασσα, σ’ αυτό τον ουρανό… Δε θυμάμαι πότε έφτασα εδώ… Μπορεί το 22, μπορεί πιο πριν… Δύσκολη δουλειά αφού τα νέα αλλάζουν γρήγορα, αλλά τι να κάνουμε ; Το συνήθισα … Ξέρεις λοιπόν πιο συμπέρασμα έβγαλα μετά από τόσο καιρό σ’ αυτή τη δουλειά ; Πως οι απέναντι μας σκέφτονται και δακρύζουν ενώ εμείς τους σκεφτόμαστε και χαμογελάμε ! Δεν είναι λίγο αυτό κορίτσι μου… Κι εκείνο που μετράει είναι πως εμείς δεν αφήσαμε την Ιωνία. Ούτε μπορούν να μας τη πάρουν πια. Να ! Κοίτα τριγύρω σου ! Έκαψαν τη ταβέρνα του κυρ Δημητρού. Ε και ; Τώρα είναι καλύτερη ! Βλέπεις πουθενά τίποτε καμένο ;

Βγάλτο λοιπόν από μέσα σου… Πες το δυνατά για να το καταλάβεις…

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s