Απόσπασμα από το «Σαν μέσα από ένα παράθυρο»

Αφιερωμένο, σε ένα ακόμα «κοντό ανθρωπάκι» που γνώρισα πρόσφατα και μου χάλασε τη διάθεση.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ

Θεέ μου πού καταντήσαμε!!! Ξεφύγαμε για μια στιγμή από την κυκλική τροχιά μας και νά, που ποτέ δεν θα την ξαναβρούμε όπως πρώτα… Πόσο δίκηο έχεις… Πόσο δίκηο… Ποιός είμαι εγώ, που κριτικάρω τις απάτες σου, όταν στη ζωή μου, δεν έκανα τίποτε άλλο παρά απάτες…Στην αρχή, όταν ξεκίνησα, έμοιαζα στη Τζίλντα ! Κρατούσα στα χέρια μου κείνες τις πρώτες φωτογραφίες μου, κείνες τις πρώτες σκιές της ψυχής μου στο χαρτί κι όλα μου φαινόντουσαν βαμμένα διάφανα τριγύρω… Και γώ, μ’ αυτές τις φωτογραφίες στα χέρια και τους Θεούς από πάνω μου, πέταγα στη πόλη, από φίλο σε φίλο, από γνωστό σε άγνωστο, δείχνοντάς τες γεμάτος υπερηφάνεια ολοφάνερη κι αθώα… Τί κατακλυσμός ! Τί τυφώνες θλίψης η πρώτη φορά, που αμφισβήτησαν τους Θεούς μου… Που με είπαν “ειδωλολάτρη”,”ονειροπαρμένο”…Κι ύστερα πάλι, δώστου προσπάθειες ξανά, με το αίμα των Θεών μου στο κεφάλι, να συναντώ άλλους μικρούτσικους ανθρώπους, που δεν κατάφεραν άλλο, απ’ το να με κάνουν και μένα μικρότερο…

Και τώρα νάμαι εδώ !!!

Τέως Πρέσβης της Διαφοράς.

Τέως φιλόδοξος αρχηγός της Εκφραστικής Επανάστασης…

Νάμαι εδώ, ένας τόσο δά ανθρωπάκος, που προσπαθεί να μικρίνει την Τζίλντα…

(Σηκώνεται και στέκεται μπροστά στο παράθυρο)

Αλλά τί λέω…΄Οπως λέει κι η ίδια, “σε δυο ώρες θάναι μεσάνυχτα, και γώ δεν θα καταλαβαίνω πια τίποτε…”

                                                                     Α. Παπαδόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s