Το διεθνές μήνυμα για τη Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.

Ο Σουλτάνος Mohammed Al Qasimi, Mέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Αραβικών Εμιράτων, στέλνει το διεθνές του μήνυμα για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου.

«Κατά τη διάρκεια των πρώτων σχολικών μου χρόνων, μαγεύτηκα από το θέατρο, και ο θαυμαστός του κόσμος με συνεπήρε από τότε. Στην αρχή ήταν όλα απλά, μια περιστασιακή απασχόληση, που την αντιμετώπισα σαν μια επιπλέον δραστηριότητα που θα εμπλούτιζε το μυαλό και τη σκέψη μου. Αλλά όλα άλλαξαν όταν αναμείχθηκα σαν συγγραφέας, ηθοποιός και παραγωγός, σε μια θεατρική παραγωγή. Θυμάμαι, ήταν ένα πολιτικό έργο κι αυτό θύμωσε τις Αρχές εκείνης της εποχής. Δήμευσαν τα πάντα και το θέατρο έκλεισε μπροστά στα μάτια μου. Όμως το πνεύμα του θεάτρου, δεν μπορεί να συντριβεί κάτω από τις μπότες των οπλισμένων στρατιωτών.Εκείνο το πνεύμα βρήκε καταφύγιο και ρίζωσε μέσα στο είναι μου, κάνοντάς με γνώστη της μεγάλης δύναμης του θεάτρου. Άρχισα πια να πείθομαι για το τι καλό μπορούσε να κάνει το θέατρο στις ζωές των εθνών, σε αντίθεση με αυτούς που δεν ανέχονται την αντίσταση και τη διαφορά γνώμης. Αυτή η δύναμη και το πνεύμα του θεάτρου αναπτύχθηκαν περισσότερο μέσα μου, κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών μου χρόνων στο Κάϊρο. Διάβαζα με μανία ό,τιδήποτε σχεδόν γράφτηκε για το θέατρο κι είδα τους διαφορετικούς δρόμους που ακολουθούνται για να φτάσει κανείς στη τελική παράσταση. Αυτή η συνειδητοποίηση έγινε ακόμα βαθύτερη, καθώς στα χρόνια που ακολούθησαν, προσπάθησα να παρακολουθήσω όλες τις καινούργιες τάσεις, στο θεατρικό κόσμο.
Διαβάζοντας για το θέατρο από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων μέχρι σήμερα, κατάλαβα την εσωτερική μαγεία που τα θεατρικά λόγια περικλείουν. Αυτά τα λόγια χρησιμοποιεί το θέατρο, για να φτάσει στα κρυμμένα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και να ξεκλειδώσει τους κρυμμένους θησαυρούς που απλώνονται στα βάθη του ανθρώπινου πνεύματος. Αυτό δυνάμωσε την ήδη δυνατή μου πίστη για το θέατρο, σαν ένα όργανο ενοποίησης με το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να διαδώσει την αγάπη και την ειρήνη. Βρίσκονται νέοι δρόμοι διαλόγου μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικές φυλές κι εθνικότητες, από διαφορετικά χρώματα και πίστεις.
Αυτό με έμαθε να δέχομαι τους άλλους όπως είναι και με δίδαξε πως μπροστά στο Καλό η ανθρωπότητα μπορεί να μένει ενωμένη, όμως μπροστά στο Κακό, η ανθρωπότητα διασπάται.

Ναι, γιατί η πάλη ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό, βρίσκεται κλεισμένη μέσα στο θεατρικό Κώδικα.  Οι πόλεμοι, με τους οποίους οι άνθρωποι τυρρανιούνται από την αρχαιότητα, ξεκίνησαν πάντα από τα κατώτερα ένστικτα τα οποία απλώς δεν αναγνωρίζουν την Ομορφιά. Το θέατρο όμως την αναγνωρίζει και ας μου επιτραπεί η άποψη πως το θέατρο είναι η μόνη μορφή Τέχνης που συλλαμβάνει τόσο πιστά την Ομορφιά αυτή.  Το Θέατρο είναι ένα καλά κλειστό δοχείο που περιέχει όλες της μορφές Ομορφιάς κι αυτοί που δεν την εκτιμούν, δεν εκτιμούν ούτε και τη ζωή.Το θέατρο είναι ζωή.
Ποτέ δεν υπήρξε πιο επιτακτική ανάγκη απ’ ότι στις μέρες μας, να καταγγείλουμε τους άδικους πολέμους και τις δογματικές διαφορές, που δημιουργούν συνειδήσεις που φέρουν την απόλυτη ευθύνη.Είναι ανάγκη να βάλουμε ένα τέλος στις σκηνές βίας και συνεχών δολοφονιών.  Αυτές οι σκηνές έγιναν καθημερινότητα στο σημερινό κόσμο, κι επιδεινώνονται από τη χαώδη διαφορά που δημιουργεί η φτώχεια και η ένδεια και οι αρρώστιες όπως το AIDS που χτύπησε άσχημα τη Σφαίρα και κατάστρεψε πολλές καλές προσπάθειες για την αντιμετώπιση των σκηνών αυτών. Αυτά τα δεινά, παράλληλα με άλλες μορφές πόνου, όπως η ξηρασία  και η ερήμωση, χαρακτηρίζονται από την παντελή έλλειψη υγιούς διαλόγου που είναι ο μόνος τρόπος για να μετατρέψουμε τον κόσμο μας σε ένα κόσμο καλύτερο και ευτυχέστερο.Αχ άνθρωποι του Θεάτρου, είναι σα να μας έχει χτυπήσει καταιγίδα και να έχουμε υποκύψει στη σκόνη της αμφιβολίας και της υποψίας που μας πλησιάζει. Η ορατότητα χάνεται και οι φωνές μας σχεδόν δεν ακούγονται μέσα σ’ αυτή τη προσπάθεια να μας κρατήσουν μακριά τον ένα απ’ τον άλλο. Και πράγματι, αν δεν ήταν εκείνο η βαθειά πεποίθηση μέσα μας που μας διδάσκει το θέατρο, πως ο διάλογος είναι ο μόνος τρόπος , θα είχαμε παρασυρθεί  από τη θύελλα που σαρώνει τα πάντα στο διάβα της. Πρέπει λοιπόν ν’ αντιμετωπίσουμε πρόσωπο με πρόσωπο αυτούς που ποτέ δεν ενοχλήθηκαν από τις θύελλες. Πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε όχι για να τους καταστρέψουμε, αλλά για να καταφέρουμε να βγούμε πάνω από τη μολυσμένη ατμόσφαιρα που αφήνουν πίσω τους. Πρέπει να ενώσουμε τις προσπάθειές μας και να φτιάξουμε δεσμούς φιλίας ανάμεσα στα έθνη και τους ανθρώπους.Εμείς είμαστε μόνο θνητοί, αλλά τα Θέατρο είναι αθάνατο όπως είναι και η Ζωή.»


 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s