Το δώρο της Μαρίτσας

Παρακολουθώ τη πρεμιέρα της «Νύφης» στο ανοιχτό θέατρο της Νέας Ιωνίας στο Βόλο, το 1996. Τη Μαρίτσα έπαιζε τότε η Έλενα Καστανά, μια πολύ καλή και όμορφη ηθοποιός, στη πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο.

Το σκηνικό (η φωτογραφία είναι από κείνο το βράδυ) αρκετά ρεαλιστικό με την αυλή γεμάτη αληθινά φύλλα και το σπίτι της Μαρίτσας στο κέντρο.  Πάνω στον παλιό μπουφέ (αυτός ο μπουφές, σε πόσα έργα δεν έχει παίξει και πόσα χρώματα δεν έχει αλλάξει !) πρέπει νάναι ακουμπισμένο το δώρο, που σε μια από τις τραγικότερες στιγμές του έργου, η Μαρίτσα δίνει στη μάνα της, για να το πάει στο γάμο του αγαπημένου της.

Παρατηρώντας καλύτερα από μακριά κι ενώ η παράσταση έχει ξεκινήσει, διαπιστώνω πως το δώρο λείπει. Πηγαίνω γρήγορα πίσω από τη σκηνή, βρίσκω το δώρο ξεχασμένο και προσπαθώ να βρω ένα τρόπο να το βάλω στο μπουφέ, αφού δε μεσολαβεί διάλειμμα κι η σκηνή πλησιάζει. Ο Νίκος ο Λουκάς με βλέπει πως κάτι πάω να κάνω, αλλά για να μην τον ταράξω, δε του λέω τίποτε. Τελικά σκέφτομαι ν’ ανοίξω λίγο τη κουρτίνα στο βάθος και σιγά σιγά να ακουμπίσω το δώρο κάπου πίσω, ελπίζοντας πως η Έλενα θα το έψαχνε λίγο για να το δώσει.

Πράγματι, ανοίγω τη κουρτίνα, βάζω το δώρο σε μια καρέκλα και ξαναγυρίζει στη θέση μου. «Τίνος ήταν εκείνο το χέρι που κρατούσε ένα κουτί ;» με ρωτάει η αδελφή μου που παρακολουθούσε τη παράσταση.  Χαμογελάω και λέω δόξασοι ο Θεός, όλα πήγαν καλά. Ξαφνικά βλέπω με έκπληξη τη κουρτίνα να μισανοίγει και πάλι, ένα άλλο χέρι να εμφανίζεται στη σκηνή, να ψάχνει λίγο αβέβαιο από δώ κι από κει και τέλος να βρίσκει το δώρο και να το παίρνει από τη καρέκλα. Μετά βλέπω πως το χέρι ακουμπά τον μπουφέ, αρχίζει να ανεβαίνει σιγά σιγά και τέλος να ακουμπά το δώρο στη σωστή του θέση και μετά να εξαφανίζεται απότομα. Πριν προλάβω να κλείσω το στόμα απ’ την έκπληξη, ακούω την ‘Ελενα να φωνάζει «Μαμά….Μη ξεχάσεις το δώρο». Γυρνά απότομα, παίρνει το δώρο και το δίνει.

Όταν αργότερα συζητούσαμε, ο Νίκος μας είπε πως είχε άγχος αν τελικά η Έλενα θα έψαχνε για το δώρο κι αλλού εκτός από τη προκαθορισμένη θέση. Και μάλλον είχε δίκιο, αφού το χέρι του (που το είχε δει όλο το θέατρο) δεν το είχε προσέξει η Έλενα που μας εξομολογήθηκε, πως ούτε κάν κατάλαβε αν αυτό που έδινε στη μάνα της ήταν κουτί ή κάτι άλλο…. Ήταν  το τρακ του πρωτάρη βλέπετε….

volos1.jpg

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s